Rozdział 21

Rozdział 21. Artykuł 27a ust.1 pkt 2 lit b 

ustawy rybackiej jest najczęstszą podstawą nakładania grzywien lub kierowania do sądów wniosków o ukaranie. Wynika to z braku znajomości przepisów państwowych i złej interpretacji przez funkcjonariuszy bezprawnych zezwoleń okręgów PZW. Każdego wędkarza można ukarać a każdego funkcjonariusza można posądzić o przekroczenie uprawnień. Ustawa zobowiązuje wszystkich kontrolujących do kontroli przestrzegania ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie a wszyscy wędkarze muszą stosować się do unormowań ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie.  Zezwolenia okręgów PZW są bezprawne bo uprawniają do wędkowania na wszystkich wodach użytkowanych przez dany okręg oraz nakazują wnoszenie składek, posiadanie legitymacji PZW i przestrzegania RAPR. Funkcjonariusze a zwłaszcza strażnicy wojewodów i społeczni bezprawnie żądają stosowania się do „warunków zezwolenia” tzn. do RAPR. Strażnicy wojewodów (PSR) i strażnicy społeczni (SSR) działają tym wbrew przepisom ustawy, wbrew państwu i wbrew prawu obywateli do powszechnego korzystania z wód publicznych w zakresie wędkowania.  W/w artykuł wylicza trzy rodzaje wykroczeń: -1) nie posiada zezwolenia, - 2) nie stosuje się do warunków zezwolenia, - 3) nie prowadzi rejestru. Wyjaśniam. Każdy wędkarz winien znać granice obwodu rybackiego bo; zezwolenie wymagane jest tylko w obwodzie rybackim. Dodatkowe warunki zezwolenia mogą określać okręgi PZW jako uprawnieni do rybactwa na poszczególne obwody rybackie wg art. 7 ust.2a ustawy rybackiej. RAPR nie są „dodatkowymi warunkami”. Rejestr należy prowadzić tylko w obwodzie rybackim. Ad 1, strażnicy nie znają granic obwodów rybackich i żądają zezwoleń poza obwodami rybackimi oraz nawet na wodach stojących samorządowych przekraczając tym swoje kompetencje. Żądanie zezwoleń poza obwodem rybackim jest przestępstwem. Ad 2, strażnicy żądający stosowania się do warunków w zezwoleniach okręgów PZW popełniają również przestępstwo bo RAPR i inne ograniczenia okręgów są sprzeczne z ustawą. Przypominam. W rozdziale 9 opisałem art.7 ust. 2a ustawy rybackiej w którym  „uprawnione do rybactwa okręgi PZW mogą dodatkowo określać, z uwagi na prowadzenie racjonalnej gospodarki rybackiej, tylko w konkretnym obwodzie rybackim: wymiary gospodarcze ryb, limity połowu, czas, miejsce, technikę połowu i prowadzenie rejestru”. Wymiary gospodarcze dotyczą ryb łowionych tylko przez rybaków. Limity połowu, czas, miejsce, technikę połowu jeżeli są określone na konkretny obwód rybacki zalicza się jako wykroczenia. Strażnicy wojewodów i społeczni, powoływani na wnioski okręgów, egzekwujący RAPR Zarządu Głównego PZW i jakieś uchwały okręgów są potencjalnymi przestępcami. Ad 3, prowadzenie rejestru złowionych ryb obowiązuje wędkujących tylko w poszczególnych obwodach rybackich o granicach wzdłuż linii brzegu ustalonych w rozporządzeniach dyrektorów RZGW i tylko na wodach płynących. Prowadzenie rejestrów nie obowiązuje poza obwodami i na wodach stojących. Sprawdzić swoje obwody i ich granice w rozporządzeniach dyrektorów RZGW. UWAGA. Ustawa o rybactwie nie wymaga: przynależności do PZW, posiadania legitymacji członkowskiej, wniesienia innych składek, stosowania się do RAPR i uchwał okręgów PZW.  Zezwolenia okręgów PZW a w nich i warunki na wody przez nich użytkowane są niezgodne z ustawą i z rozporządzeniami. Niektóre okręgi PZW mając nielegalne porozumienia z gminami o wędkarskie korzystanie wymuszają przy pomocy funkcjonariuszy posiadania zezwoleń również na te wody stojące. Ustawa o rybactwie nie wprowadziła też na przykład podziału wód płynących na wody nizinne czy górskie. To też dodatkowy zysk okręgów. Brak odpowiedniego nadzoru Rządu i dyrektorów RZGW nad działalnością związku sportowego i jego działalności gospodarczej powoduje osiąganie przez niego nienależnych korzyści finansowych w postaci składek. Już słychać, że ZG PZW na kolejnym zjeździe przekształci związek sportowy w stowarzyszenie by nie pozbyć się władzy nad okręgami i kołami oraz wpływów finansowych. Co robić i jak się bronić przed bezprawiem funkcjonariuszy i dyrektorów RZGW już w następnym rozdziale? 

Rozdział 20

Rozdział 20.  Uwagi końcowe.

W trakcie pisania doszedłem do wniosku, że powinienem używać określenia strona zamiast rozdział. Byłoby to bardziej właściwe. Pan Mariusz B. zwrócił mi też uwagę na mało precyzyjne przedstawienie roli organizacji społecznych w przeprowadzaniu egzaminu na kartę wędkarską. Zdanie w wierszu 6 rozdziału 10 od słowa Egzamin niczego nie wyjaśnia. Zamierzałem w komentarzu napisać, że komisje kół PZW zamiast egzaminować z przepisów państwowych ograniczają się do pytań z RAPR. Powinienem przedstawić przepisy i dopiero je skomentować. Niniejszym, więc podaję. Art.7 ust. 5 ustawy o rybactwie śródlądowym stanowi, że „Kartę wędkarską oraz kartę łowiectwa podwodnego wydaje starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania zainteresowanej osoby, która złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zasad i warunków połowu ryb przed komisją egzaminacyjną”. Natomiast art.7 ust.7a ustawy określa, że „Uprawniona do powołania komisji egzaminacyjnej jest organizacja społeczna, której statutowym celem jest działanie na rzecz ochrony ryb oraz rozwoju amatorskiego połowu ryb”. Rozporządzenie M R i R W w sprawie połowu ryb oraz … w § 4. 1. podaje, że „Organizacją społeczną uprawnioną do przeprowadzenia egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb w celu uzyskania karty: 1) wędkarskiej – jest organizacja, która na terenie powiatu w dniu 1 stycznia każdego roku liczy, co najmniej 200 pełnoletnich członków, 2) łowiectwa podwodnego – jest organizacja, która na terenie kraju w dniu 1 stycznia każdego roku liczy co najmniej 200 pełnoletnich członków oraz której władze poinformowały starostę, właściwego ze względu na miejsce przeprowadzonego egzaminu, o terminie i regulaminie prowadzonego postępowania egzaminacyjnego oraz składzie komisji egzaminacyjnej. Ustęp 3 § 4 rozporządzenia. „W przypadku braku na terenie powiatu organizacji, która spełnia warunek określony…, osoba ubiegająca się o kartę wędkarska może przystąpić do egzaminu przeprowadzanego przez inną organizację społeczną, która spełnia ten warunek”. UWAGA. Karty wędkarską lub łowiectwa podwodnego wydaje „ten” starosta tylko tym osobom, które są mieszkańcami w „jego” powiecie. Podstawą wydania karty wędkarskiej w tym powiecie jest między innymi załączone zaświadczenie egzaminacyjne organizacji społecznej z tego powiatu. Zaświadczenie na kartę łowiectwa podwodnego może być z innego powiatu.

    Od 1950 r. w Polsce na wodach publicznych przekraczali swe uprawnienia milicjanci a od 1985 r. państwowi strażnicy rybaccy wojewodów, społeczni strażnicy rybaccy wojewódzkich rad narodowych i organizacji społecznych takich jak PZW. Po 1989 r. przekraczają swe uprawnienia w dalszym ciągu strażnicy wojewodów, strażnicy społeczni starostów i okręgów PZW oraz policjanci. Wszyscy działali i działają wbrew prawu wodnego, ustawie o rybactwie śródlądowym i przepisom rozporządzeń wydanych z delegacji tej ustawy. Funkcjonariusze żądali a wielu jeszcze żąda od wędkujących na wodach publicznych nawet poza obwodami rybackimi okazania legitymacji członkowskiej PZW z wniesionymi składkami i stosowania się do Regulaminu Amatorskiego Połowu Ryb uchwalonego przez Zarząd Główny PZW. Prawo wodne pozwala okręgom PZW na prowadzenie tylko w obwodzie rybackim racjonalnej gospodarki rybackiej a ustawa rybacka upoważnia ich do ewentualnego pobierania opłaty za wydanie zezwolenia na amatorski połów ryb w tym konkretnym obwodzie rybackim. Konstytucja pozwala karać Polaków tylko za popełnienie czynów zabronionych określonych w ustawach. Regulamin ZG PZW nie jest ustawą a więc nie jest podstawą do nakładania grzywien lub kierowania wniosków o ukaranie do sądów. Funkcjonariusze w tym zwłaszcza społeczni, z zażenowaniem to stwierdzam, nie mają wiedzy o zasadach i warunkach amatorskiego połowu ryb na wodach publicznych a rozmieszczonych w paru ustawach i kilku rozporządzeniach, o kodeksie wykroczeń i kodeksie postępowania w sprawach o wykroczeniach, o roli związku sportowego PZW w obwodach rybackich na wodach płynących, o granicach obwodów rybackich, o kompetencji uprawnionych do rybactwa w tym Zarządu Głównego i okręgów PZW. W następnym rozdziale skomentuję to zdanie na przykładzie art. 27a ust.1 pkt. 2 lit b ustawy.  

Rozdział 19

Rozdział 19.  2) Rozporządzenie M R i R W w sprawie operatu rybackiego.

 Operat rybacki określa:- dane uprawnionego do rybactwa, - nazwę i numer obwodu, - dane wód wchodzących do obwodu (minister nie wymienił tu jednak starorzeczy), - założenia dotyczące ochrony ryb i raków, - inne elementy operatu. § 5. 1. W założeniach dotyczących ochrony i połowu ryb … podaje się: 1) typ prowadzonej gospodarki rybackiej (racjonalna gospodarka rybacka, chów, hodowla), 2) wymiary gospodarcze ryb (dotyczy tylko rybaków – okręgi PZW nie mają upoważnienia ustawowego do określania wymiarów ochronnych ryb), 4) maksymalną liczbę osób, które w ciągu jednego dnia mogą uprawiać a p r. w obwodzie rybackim, inne założenia.  § 6. Część graficzna operatu zawiera szkic sytuacyjny wód wchodzących w skład obwodu rybackiego wykonany na mapie lub jej kopii. § 8. Jednostkami uprawnionym do opiniowania są: 1) Akademia Rolnicza w Szczecinie, 2) Instytut Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie, 3) Uniwersytet Warmińsko-Mazurki w Olsztynie. § 9. Opiniowaniu podlegają: założenia dotyczące ochrony i połowów ryb i raków. Komentarz. Na podstawie takiej opinii uprawniony do rybactwa może określić podstawowe warunki amatorskiego połowu ryb w tym konkretnym obwodzie rybackim a wymienione w art.7ust.2a ustawy o rybactwie śródlądowym (patrz rozdział 9). 3) Rozporządzenie M R i R W w sprawie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej. Komentarz. Oceny dokonuje wyznaczony przez marszałka województwa inspektor rybacki w urzędzie marszałkowskim na podstawie operatu rybackiego, dokumentacji gospodarki rybackiej oraz programu ochrony i odbudowy zasobów ryb co najmniej raz na 5 lat. Uprawnionymi do kontroli są też dyrektorzy  r z g w  i funkcjonariusze. Orzekanie kar następuje na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez właściwego marszałka województwa. Kara grzywny nie może być niższa niż 100 zł. 3) Rozporządzenie M R i R W w sprawie sposobu prowadzenia dokumentacji gospodarki rybackiej. Rozporządzenie określa sposób prowadzenia protokołu zarybień, protokołu połowu ryb i raków, księgi gospodarczej, zestawienia rocznego i księgi stawowej. Informuję, że uprawniony do rybactwa w księdze gospodarczej w pozycjach 4a-4j winien podać w sztukach i kilogramach ilości ryb określonych gatunków złowionych przez amatorów połowu ryb w okresie roku. Obowiązek prowadzenia rejestru wynika z zezwolenia na konkretny obwód rybacki. Rejestr nie dotyczy połowu ryb wędką poza obwodem rybackim. 4) Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej (Dz. U. Poz. 1366). Ustawa o żegludze śródlądowej art. 37a wymaga przestrzegania zasad bezpieczeństwa przy prowadzeniu statków  przeznaczonych do sportu lub rekreacji. Rozporządzenie nakazuje wyposażenie statku w środki bezpieczeństwa w ilości odpowiadającej liczbie osób przebywających na statku. Inspektorzy urzędu żeglugi wymagają, oprócz środka bezpieczeństwa, aktualnego atestu oraz dokonują kontroli właściwej rejestracji sprzętu pływającego wyposażonego w silnik do lub powyżej 20 kW. W Polsce jest 7 urzędów żeglugi a dyrektorzy mogą w drodze zarządzenia stanowić przepisy prawa miejscowego. Należy sprawdzić czy sprzęt pływający posiada wymagane oprzyrządowanie i czy wędkarz podczas wędkowania nie narusza zarządzenia dyrektora urzędu żeglugi. Szanowni wędkarze wędkujący na wodach publicznych. Przedstawiłem, moim zdaniem, najważniejsze przepisy dotyczące amatorskiego połowu ryb na wodach publicznych (płynących państwowych lub jak kto woli Skarbu Państwa i stojących należących do gmin) oraz w obwodach rybackich. Pominąłem ustawy o ochronie przyrody, o lasach i o rybołówstwie morskim. Pominąłem też rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną. Wodami w lasach lub na gruntach rolnych zarządzają też nadleśnictwa i agencje rolne, u których można uzyskać informacje o amatorskim połowie ryb. Dyrektorzy R Z G W pozostawili, w wyniku uzgodnień, część obwodów rybackich w gestii w/w administracji. Przypominam. Ustawa o rybactwie śródlądowym i przepisy wydane na jej podstawie obowiązują również na tych wodach. Dotyczy to także uprawnień strażników lasów.        

Rozdział 18

Rozdział 18  c d. rozporządzenia. Komentarz.

 Ustawa o rybactwie i to rozporządzenie nakładają obowiązek oznakowania tylko obrębów ochronnych i hodowlanych. Ani ustawa o rybactwie, ani rozporządzenie, ani nawet umowy o rybactwo nie wymagają od uprawnionych oznakowania tablicami informacyjnymi granic obwodów rybackich. Powoduje to dezinformację wędkarzy i funkcjonariuszy o granicach obwodów rybackich. Okręgi PZW, wykorzystując to,  nielegalnie zaliczają wody poza obwodami rybackimi do wód przez siebie użytkowanych wymagając, bezprawnymi zezwoleniami, przynależności do PZW, wnoszenia innych składek i stosowania się do RAPR. Jest to sprzeczne z ustawą o rybactwie.  Funkcjonariusze państwa żądając takich zezwoleń od wędkujących na tych wodach przekraczają swoje kompetencje. Poszkodowanymi są amatorzy połowu ryb. Przypominam. Art.7 ust.2 ustawy nakłada obowiązek na Polaka posiadania zezwolenia za opłatą na połów ryb tylko w tym obwodzie rybackim. Poza obwodem  każdy ma przywilej wędkowania na podstawie tylko karty wędkarskiej. Prawo wodne art. 13 pozwala oddawać okręgom PZW tylko obwody rybackie do rybackiego korzystania to znaczy, że okręgi PZW mogą łowić ryby na narzędzia i urządzenia połowowe. Okręgi tak jak i inni uprawnieni do rybactwa mają obowiązek sprzedawania zezwoleń za opłatą na poszczególne obwody rybackie. § 17. Sprzęt pływający służący do połowu ryb, …, znakuje się w sposób trwały i widoczny numerami rejestracyjnymi umieszczonymi na zewnętrznych płaszczyznach obu burt; litery i cyfry … powinny mieć 10 cm wysokości i 1 cm grubości. § 18. Rejestracji sprzętu pływającego na wniosek posiadacza dokonuje starosta właściwy dla miejsca zamieszkania lub siedziby posiadacza tego sprzętu. § 21. Karty wędkarskie i karty łowiectwa podwodnego wydane na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów zachowują swoją ważność. Podaję poniżej dzienniki ustaw z rozporządzeniami ministra rolnictwa w sprawach współpracy PSR z policją, ze SSR i w sprawie posiadania broni i środków przymusu (Dz.U.2014.495, Dz.U.2014.756, Dz.U.2002.5.55). Komentarz. W rozdziale 13 przedstawiłem uprawnienia PSR. Uważam, że wędkujący na wodach publicznych powinni znać treści tych rozporządzeń i kompetencje funkcjonariuszy. Pragnę poinformować, że rada powiatu, na wniosek starosty, może utworzyć SSR albo wyrazić zgodę na utworzenie SSR przez organizacje społeczne lub uprawnionych do rybactwa. Oznacza to, że: 1,- SSR może działać tylko w granicach powiatu współdziałając z PSR; 2,- SSR utworzona przez organizację społeczną taką jak PZW ma prawo kontroli przestrzegania ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie i tylko na wodach własnych PZW; 3,- SSR utworzona przez uprawnionego do rybactwa ma prawo kontroli przestrzegania ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie tylko w obwodzie rybackim tego uprawnionego. Policja, PSR i SSR nie mają  prawa żądać aby wędkujący na wodach publicznych nawet w obwodach użytkowanych przez PZW stosowali się do regulaminu PZW i określonych tam wymiarów i okresów ochronnych. Pragnę przypomnieć, że okręgi PZW są też i tylko uprawnionymi do rybactwa.   Istotne informacje o treści rozporządzeń rybackich ministra rolnictwa.       1, Rozporządzenie w sprawie konkursu ofert na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego. Komentarz. Dyrektorzy RZGW organizują konkursy ofert, zawierają umowy na użytkowanie poszczególnych obwodów rybackich i tylko do rybactwa. UWAGA! W § 21 ust.3 tego rozporządzenia Minister R i R W upoważnił, moim zdaniem bezprawnie, dyrektorów RZGW do pobierania opłaty rocznej od powierzchni starorzeczy. Maksymalna stawka winna odpowiadać stawce opłaty rocznej określonej dla rzeki lub jej odcinka, która to starorzecze utworzyła. Wg mnie takie upoważnienie jest sprzeczne z art. 12 ustawy o rybactwie śródlądowym i z §§ 12 i 13 rozporządzenia ministra rolnictwa w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie. Artykuł ten i paragrafy rozporządzenia, wg mnie, nie dają podstaw dyrektorom RZGW do włączania wód starorzeczy do obwodu rybackiego czy nawet do wód uzupełniającego obwodu rybackiego.                    

Rozdział 17

Rozdział 17  c d. rozporządzenia ministra z 12 listopada 2001 r.

 § 12. Obwód rybacki ustanawia się na kanale, rzece, innym cieku lub na ich odcinkach, jeziorze grupie jezior lub innych zbiornikach wraz z ich dopływami zgodnie z linią brzegu. § 13. 1. Ustanawiając obwód rybacki, należy: 1) uwzględnić aktualny stan prawny nieruchomości oraz istniejące stosunki hydrologiczne, 3) określić jego granice zgodną z linią brzegu, a tam, gdzie granica przebiega przez wodę – wytyczyć ją odcinkami linii prostej łączącej stałe punkty w terenie. 2. Obwód rybacki ustanawia się w szczególności, na wodach: 1) których obszar obejmuje miejsca corocznie powtarzającego się tarła ryb, rozwoju narybku, gromadnego zimowania, bytowania i przepływu ryb, 2) rzek, potoków górskich, kanałów i innych cieków, w których występuje charakterystyczny dla danego rodzaju wód gatunek ryby, 3) jezior lub zbiorników wodnych wraz z dopływami, leżących w jednej zlewni lub dorzeczu. Komentarz. Do wód płynących zalicza się zgodnie z art.5 ust.3 pkt 1) lit b prawa wodnego wody „o ciągłym bądź okresowym naturalnym dopływie lub odpływie”. Przytoczyłem też § 12 rozporządzenia prawie w całości by uzmysłowić, że minister rolnictwa ograniczony art.12 ust. 3 i 4 ustawy o rybactwie również nie upoważnił dyrektorów RZGW do włączania starorzeczy do obwodów rybackich. Dyrektorzy RZGW zaliczając w swych rozporządzeniach wody urządzeń wodnych i starorzeczy do obwodów rybackich przekroczyli swoje uprawnienia. Przykłady. Dyrektor RZGW Gdańsk zaliczyła do obwodu rybackiego nr2 rzeki Wisła wody urządzenia wodnego jakim jest port drzewny. Dyrektor RZGW Warszawa zaliczył wody starorzeczy do obwodów rybackich na Wiśle i innych rzekach. Mam wrażenie po analizie rozporządzenia, że Dyrektor RZGW Warszawa zastosował regułkę „oraz wody starorzeczy i innych zbiorników o” do większości obwodów. Dyrektorzy rzgw pozbawili tym obywateli tak określonymi granicami obwodów, wbrew art.34 prawa wodnego, prawa do powszechnego korzystania z wód w urządzeniach wodnych i w wodach starorzeczy w zakresie a p r. Okręgi PZW uważają, że „te wody” są w ich dyspozycjach i czerpią z nich nienależne korzyści w postaci składek. Ponadto policja i straże rybackie państwowe i społeczne wymuszają na wędkarzach, również mandatami, poszanowanie dla „takich rozporządzeń”. Odnoszę wrażenie, że członkowie PZW razem ze swoimi okręgami są na wodach publicznych jakby kłusownikami pod ochroną funkcjonariuszy. Wrażenie to wynika z przepisów państwowych i z umów o rybackie korzystanie z obwodu rybackiego zawartych między dyrektorami rzgw a okręgami PZW. Umowa taka nie upoważnia uprawnionych do rybactwa w tym i okręgów PZW do dawania swym członkom lub sprzedawania niezrzeszonym zezwoleń na amatorski połów ryb w wodach publicznych poza obwodami, w wodach w urządzeniach wodnych i w wodach w starorzeczach. § 14. 1. Obręb hodowlany obejmuje powierzchnię gruntów stawowych lub innych zbiorników wodnych służących do chowu lub hodowli ryb, łącznie z groblami, urządzeniami doprowadzającymi lub odprowadzającymi wodę oraz odcinek cieku w ramach obwodu rybackiego. Przypominam. Obręb hodowlany ustanawia lub znosi marszałek województwa w drodze decyzji administracyjnej na wniosek uprawnionego. § 15. Obręby ochronne ustanawia się: 1) na terenie przepławek, budowli lub innych urządzeń umożliwiających przepływ ryb, łącznie z odcinkami cieków przylegających do nich, a także odcinkami cieków w odległości co najmniej 50 m powyżej i 50 m poniżej przepławek, budowli lub urządzeń, 2) w miejscach corocznie powtarzającego się tarła lub rozwoju narybku, 3) w miejscach gromadnego zimowania ryb, 4) w miejscach gromadnego przepływu ryb, w jeziorach lub w ich częściach, na odcinku kanałów, rzek i innych cieków oraz na terenie innych zbiorników wodnych lub ich częściach. Przypominam. Obręby ochronne ustanawia lub znosi zarząd województwa w drodze uchwały i ogłasza ją w sposób zwyczajowo przyjęty oraz w wojewódzkim dzienniku urzędowym. § 16. Oznakowania obrębów hodowlanych i ochronnych dokonuje się przez ustawienie, w odległości nie większej niż 50 m od granicy obrębu ochronnego, tablic o wymiarach nie mniejszych niż 40 cm x 40 cm lub pław w kształcie walca, w kolorze niebieskim, opatrzonych napisem koloru żółtego, wykonanym literami o wysokości 5 cm i grubości 6 mm: 1) „obręb hodowlany – nieupoważnionym wstęp wzbroniony” lub 2) „obręb ochronny – połów i czynności szkodliwe dla ryb wzbronione”.                           

Rozdział 16

Rozdział 16  c.d. przepisów rozporządzenia.

17) sapy – 25 cm, 18) siei – 35 cm, 19 sielawy – 18 cm, 20) suma – 70 cm, 21) szczupaka – 45 cm, 22) świnki – 25 cm, 23) troci – 35 cm, 24) troci jeziorowej – 50 cm, 25) węgorza – 50 cm, 26) wzdręgi – 15 cm.   Przypominam. Wymiary ochronne ma określać zgodnie z ustawą rybacką tylko minister w drodze rozporządzenia i ogłoszonego w dzienniku ustaw. Art. 7. ust. 2a ustawy upoważnia uprawnionego do rybactwa do określenia tylko wymiarów gospodarczych. Wymiary gospodarcze to wymiary ryb pozyskiwanych przez rybaków do handlu i na przetwórstwo. Wymiary ochronne ryb wprowadzone zezwoleniami przez okręgi PZW są bezprawne i nie są wykroczeniami. § 7. 1. Niedozwolony jest połów ryb w okresach ochronnych ustanowionych dla: 1) brzany - od 1 stycznia do 30 czerwca, 2) brzany karpackiej - od 15 marca do 15 lipca, 3)        certy: a) w rzece Wiśle od zapory we Włocławku do jej ujścia - od 1 września do 30 listopada, b) w rzece Wiśle powyżej zapory we Włocławku i w pozostałych rzekach – od 1 stycznia do 30 czerwca, 4)         głowacicy, lipienia – od 1 marca do 31 maja,

4a) jesiotra ostronosego – od 1 stycznia do 31 grudnia, 5) łososia: a) w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku - od 1 października do 31 grudnia; w pozostałym okresie obowiązuje zakaz połowu w czwartki, piątki, soboty i niedziele, b) na odcinku rzeki Wisły od zapory we Włocławku do jej ujścia – od 1 grudnia do końca lutego; w okresie od 1 marca do 31 sierpnia obowiązuje zakaz połowu w piątki, soboty i niedziele, c) w pozostałych rzekach – od 1 października do 31 grudnia, 6)   miętusa - z wyjątkiem rzeki Odry od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi - od 1 grudnia do końca lutego, 7) pstrąga potokowego: a) w rzece Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San, w rzece San i jej dopływach - od 1 września do 31 stycznia, b) w rzece Odrze i jej dopływach od granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w rzece Bystrzycy i jej dopływach - od 1 września do 31 stycznia, c) w pozostałych wodach - od 1 września do 31 grudnia,

8) siei i sielawy - od 15 października do 31 grudnia, 9) sandacza - od 1 marca do 31 maja, 10) sapy - od 1 kwietnia do 31 maja, 11) suma: a)        w rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi - od 1 marca do 30 maja, b) w pozostałych wodach - od 1 listopada do 30 czerwca, 12)          szczupaka: a) w rzekach i zbiornikach zaporowych - od 1 stycznia do 30 kwietnia, b) w pozostałych wodach - od 1 marca do 30 kwietnia, 13) świnki - od 1 stycznia do 15 maja, 14) troci: a) w rzece Wiśle i jej dopływach powyżej zapory we Włocławku - od 1 października do 31 grudnia; w pozostałym okresie obowiązuje zakaz połowu w czwartki, piątki, soboty i niedziele, b) na odcinku rzeki Wisły od zapory we Włocławku do jej ujścia - od 1 grudnia do końca lutego; w okresie od 1 marca do31 sierpnia obowiązuje zakaz połowu w piątki, soboty i niedziele, c) w pozostałych rzekach - od 1 października do dnia 31 grudnia, 15) troci jeziorowej - od 1 września do 31 stycznia, 15a) węgorza - od 15 czerwca do 15 lipca. 2. Jeżeli pierwszy albo ostatni dzień okresu ochronnego dla określonego gatunku ryb, z wyjątkiem gatunków, o których mowa w ust. 1 pkt 4a i 15a przypada w dzień ustawowo wolny od pracy, okres ochronny ulega skróceniu o ten dzień. § 8. Raków pręgowanych, raków sygnałowych oraz ryb z gatunków trawianka, czebaczek amurski i sumik karłowaty po złowieniu nie należy wpuszczać ani do łowiska, w którym je złowiono, ani do innych wód. Przypominam. Ustawa o rybactwie upoważnia tylko ministra do ustanawiania okresów ochronnych. Ustawa art.7 ust. 2a upoważnia tylko uprawnionego do rybactwa w tym i okręgi PZW do określania w poszczególnych obwodach rybackich  wymiarów gospodarczych, limitów połowu, czasu, miejsca i techniki połowu ryb. RAPR uchwalony przez ZG PZW nie jest ustawą i nie obowiązuje na wodach publicznych. Poza tym strażnicy rybaccy państwowi i społeczni muszą kontrolować przestrzegania ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie. Żądanie przez okręgi PZW w zezwoleniu na wszystkie obwody przestrzegania RAPR jest bezprawne. Żądanie stosowania się wędkujących do RAPR na wodach publicznych przez funkcjonariuszy jest przekraczaniem uprawnień zagrożonych pozbawieniem wolności do 3 lat z art. 231 § 1 kk. O takich przypadkach należy zawiadamiać prokuratury lub policje. Muszę tu dodać, że funkcjonariusze przypisują często bezprawnie wędkującym w obwodach rybackich art. 27a ust.1 pkt 2) lit. b ustawy, który pozwala nakładać grzywnę lub naganę za „nie stosuje się do warunków zezwolenia”. Przypominam. Zezwolenia okręgów PZW są sprzeczne z ustawą bo wymagają członkostwa w PZW, wnoszenia dodatkowych składek,  przestrzegania RAPR i upoważniają do wędkowania na wszystkich obwodach danego okręgu. Ustawa rybacka wymaga by funkcjonariusze kontrolowali przestrzegania ustawy i przepisów wydanych na jej podstawie. 

Rozdział 15

Rozdział 15  c.d. przepisów karnych ustawy.

3.W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może orzec o podaniu orzeczenia o ukaraniu do publicznej wiadomości, na koszt ukaranego. 4. W razie ukarania za wykroczenia określone w ust. 1, sąd może dodatkowo orzec, odpowiednio: 1) na rzecz pokrzywdzonego: a) obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub b) uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej wartości przywłaszczonych ryb;

2) przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia wykroczenia, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z wykroczenia, na rzecz uprawnionego do rybactwa; 3) trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez osobę ukaraną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym. 5. O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 4 pkt 3, sąd powiadamia właściwy organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego. 6. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów niestanowiących własności sprawcy. 7. Orzekanie w sprawach określonych w ust. 1, następuje w trybie przewidzianym przepisami Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Art. 27c.1. Kto: 1) poławia raka szlachetnego lub błotnego, nie będąc do tego uprawnionym, 2) nie będąc uprawnionym do rybactwa albo osobą poławiającą na jego rzecz, poławia ryby rybackimi narzędziami lub urządzeniami połowowymi, 4) narusza zakaz określony w art. 3i, art. 8 ust. 1 pkt 6–10 i ust. 2, art. 10 ust. 1 pkt 1, art. 11, art. 14 ust. 2 lub art. 19 ust. 1, - podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. 2. W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1, sąd orzeka o podaniu orzeczenia o skazaniu do publicznej wiadomości, na koszt skazanego. 3. W razie skazania za przestępstwa określone w ust. 1, sąd dodatkowo orzeka, odpowiednio:

1) na rzecz pokrzywdzonego: a) obowiązek naprawienia szkody, na wniosek tego pokrzywdzonego, lub

b) uprawnionego do rybactwa nawiązkę w wysokości od pięciokrotnej do dwudziestokrotnej wartości przywłaszczonych ryb; 2) przepadek rybackich narzędzi połowowych i innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa; 3) trwałe odebranie karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego bądź jej przekazanie do depozytu sądowego na okres nie krótszy niż 12 miesięcy, do czasu złożenia przez osobę skazaną ponownego egzaminu z wynikiem pozytywnym; 4. O orzeczeniu środka karnego, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, sąd powiadamia właściwy organ, upoważniony do wydawania karty wędkarskiej albo karty łowiectwa podwodnego.

5. Orzeczenie o przepadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, może dotyczyć również przedmiotów niestanowiących własności sprawcy. Art. 29. Traci moc ustawa z dnia 7 marca 1932 r. o rybołówstwie. Rozporządzenie M R i R W w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie. Komentarz. Sejm ustawą o rybactwie upoważnił tylko ministrów do określenia szczegółowych warunków amatorskiego połowu ryb. Przypominam. Art.7ust.2a ustawy pozwala uprawnionemu do rybactwa czyli okręgom PZW na określanie dodatkowych szczególnych warunków wędkowania tylko na poszczególne obwody. Niżej przepisy z rozporządzenia ministra rolnictwa obowiązujące na wodach publicznych a także w obwodach rybackich oddanych do rybactwa.   § 2. 1. Amatorski połów ryb wędką może uprawiać osoba posiadająca kartę wędkarską, której wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia. 2. Amatorski połów ryb wędką uprawia się: 1) bez stosowania sztucznego światła do lokalizacji i wabienia ryb, 2) za pomocą wędziska o długości co najmniej 30 cm, z przymocowaną do niego linką zakończoną: a) jednym haczykiem z przynętą, albo b) nie więcej niż dwoma haczykami, każdy ze sztuczną przynętą imitującą owada lub jego stadia rozwojowe, przy czym każdy haczyk może mieć nie więcej niż dwa ostrza rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 30 mm, albo c) sztuczną przynętą wyposażoną w nie więcej niż trzy haczyki; haczyk może mieć nie więcej niż cztery ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały poza obwód koła o średnicy 30 mm. 2a. Amatorski połów ryb wędką uprawia się z zachowaniem dobowego limitu połowu węgorza – do 2 sztuk. 3. Amatorski połów ryb wędką pod lodem uprawia się za pomocą wędziska o długości co najmniej 30 cm, z przymocowaną do niego linką zakończoną: 1) jednym haczykiem z przynętą, przy czym haczyk nie może mieć więcej niż trzy ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 20 mm, 2) sztuczną przynętą wyposażoną w nie więcej niż dwa haczyki, przy czym każdy haczyk może mieć nie więcej niż trzy ostrza, rozstawione w taki sposób, aby nie wykraczały one poza obwód koła o średnicy 20 mm. § 6. Niedozwolony jest połów ryb i raków, których długość mierzona od początku głowy do najdalszego krańca płetwy albo tarczy ogonowej nie przekracza wymiaru ochronnego, który wynosi dla: 1) bolenia - 40 cm, 2) brzanki - 20 cm, 3) brzany - 40 cm, 4) brzany karpackiej - 20 cm, 5) certy - 30 cm, 6) głowacicy - 70 cm, 7) jazia - 25 cm, 8)  jelca - 15 cm, 9)  klenia - 25 cm, 10) lina - 25 cm, 11) lipienia - 30 cm, 12) łososia - 35 cm, 13) miętusa: a) w rzece Odrze od ujścia rzeki Warty do granicy z wodami morskimi  - 30 cm, b)             w pozostałych wodach - 25 cm, 14) pstrąga potokowego: a) w rzece Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San oraz w rzece San i jej dopływach - 25 cm, b) w rzece Odrze i jej dopływach od granicy państwowej z Republiką Czeską do ujścia rzeki Bystrzycy oraz w rzece   Bystrzycy i jej dopływach - 25 cm, c) w pozostałych wodach  - 30 cm, 15)rozpióra -25 cm, 16)sandacza - 45 cm,